NIEUW BOEK !!!

Bestaat er zoiets als ware levensvrijheid? Bestaat toeval? Is ons lot tot op zekere hoogte van tevoren bepaald? Ligt alles al vast, of kunnen wij met onze vrije wil ons lot beÏnvloeden? Kunnen wij meester worden van ons lot? Vroeger of later loopt iedereen tegen dergelijke vragen aan. Een echt bevredigend antwoord op deze vragen treft men echter gewoonlijk niet aan. Deze grote leemte wordt door dit kleine boekje opgevuld.

"Eindelijk trof ik hier iemand die mijn diepste vragen over dit onderwerp helder en volledig kon beantwoorden. Maar dit boekje biedt nog meer: door de eenheid van alle religies en stromingen van wijsheid aan het licht te brengen, slaat het een brug tussen 'oost' en 'west', en legt het de basis voor een universele vorm van spiritualiteit die de mensheid nu meer dan ooit nodig heeft."

"Dit helder geschreven boek gaat over integratie. De integratie van kennis en ervaring, van hoofd en hart, van wetenschap en religie, van linker- en rechterhersenhelft. Maar vooral de integratie van ziel en persoonlijkheid. Traditionele tegenstellingen worden op een hoger niveau verzoend, doordat wordt aangetoond dat elk op zijn eigen niveau waar is, maar niet de gehele waarheid vertegenwoordigt. De lezer zal merken dat beurtelings zijn hoofd en zijn hart, zijn rationele en zijn intuitieve kennis worden aangesproken. Het boek doet dus precies wat het zegt, vorm en inhoud zijn één. En daar gaat het uiteindelijk ook over: eenheidsbewustzijn. Dit boek kan je zomaar vrij maken."

De Zwitserse psycholoog Carl Jung heeft een naam bedacht voor dergelijke ervaringen, c.q. gebeurtenissen. Hij noemde het synchroniciteit. Hiermee geeft hij aan dat de werkelijkheid in wezen functioneert op basis van het principe van gelijktijdigheid. Alles gebeurt immers in het eeuwige Nu! Nu en dan is ons mensen een blik vergund in de principes die aan het functioneren van de werkelijkheid ten grondslag liggen. De ontdekking van de wetten van de natuur laat ons zien dat er een ordelijkheid ten grondslag ligt aan de schijnbaar wanordelijke en toevallige gebeurtenissen.

In hoeverre bepalen deze inherente en deels nog onbekende wetten van de natuur onze levenservaringen? ‘God speelt geen dobbelspel met de wereld’, zei Albert Einstein, die zich zijn leven lang heeft verzet tegen het zogenaamde onzekerheidsprincipe dat zijn collega Heisenberg geformuleerd heeft. Einstein was ervan overtuigd, dat als we maar een dieper inzicht zouden hebben in de mechanismen van de schepping, dat deze onzekerheid - waarmee de waarneming van de snelheid, dan wel de positie van een elektron gepaard lijkt te gaan - zou verdwijnen.

Zou dit ook toe kunnen treffen op onze alledaagse levenservaring? Er zijn mensen die melding maken van een grote toename van het aantal synchroniciteits-ervaringen, nadat zij een innerlijke transformatie hadden meegemaakt. Persoonlijk ken ik nu al drie mensen die een bijna dood ervaring hebben ondergaan. Alle melden zij dat hun leven een nieuwe zin heeft gekregen, en dat ze ervaren dat hun leven volgens een soort kosmisch plan verloopt! Niet alleen denken zij dat hun eigen leven volgens een kosmisch plan verloopt (waarin dat ongeluk waardoor ze klinisch dood zijn geweest een cruciaal onderdeel is geweest), maar dat het leven van ons allemaal volgens een kosmische plan verloopt! Zouden deze mensen gelijk kunnen hebben? De moeilijkheid is dat er geen enkel wetenschappelijk bewijs te vinden is voor deze bewering. Tenminste niet in de reguliere wetenschappen, die aan universiteiten en hogescholen wordt onderwezen.

De gangbare wetenschappen gaan uit van een bepaald soort wereldbeeld. Het heersende wereldbeeld, van waaruit de reguliere, internationale gemeenschap van wetenschappers denkt, spreekt en handelt, gaat uit van het zogenaamde materialisme. Deze filosofie neemt aan dat materie primair is en dat geest of bewustzijn secundair is. Alleen dát is werkelijk wat we met de zintuigen kunnen waarnemen. Hierbij gaat men er van uit dat de werkelijkheid enkel en alleen uit materie bestaat. Geestelijke activiteit, en het algehele verschijnsel van subjectiviteit, wordt gezien als het resultaat van elektrochemische activiteit van de hersenen. Over wat bewustzijn zou kunnen zijn, doet men geen uitspraak. Hoogstens wordt er gesteld dat het een zinledig concept is, dat niet naar een bestaande werkelijkheid verwijst. De subjectiviteit van de wetenschapper zelf wordt door de wetenschap in feite als een soort lastpost beschouwd, die in de wetenschappelijke wijze van denken en onderzoeken zo veel mogelijk buiten de deur moet worden gehouden, zoiets als een lastig kind. De alsmaar veranderende toestanden van het individuele bewustzijn van de onderzoeker mag de objectiviteit van de nauwkeurige en systematische waarnemingen niet beïnvloeden, c.q. verstoren. Althans, dat is het ideaal dat men nastreeft. Daarbij vergeet men natuurlijk dat er zonder bewustzijn geen enkele gedachte mogelijk is, laat staan een waarneming. Wat te zeggen over enige vorm van creativiteit.

Behalve deze logische onmogelijkheid die het materialisme in zich draagt, doen er zich ook op praktisch gebied steeds meer problemen voor met het materialistische wereldbeeld. Wetenschap heeft als doel alles te kunnen verklaren, overal een licht op te laten schijnen zodat het helder wordt. Maar als we niet in staat zijn te verklaren wat het bewustzijn van de wetenschapper zelf is, dan krijgen we de cirkel nooit rond. Als we een ‘bijna dood ervaring’ op geen enkele materialistische manier kunnen verklaren (er zijn op dat moment geen elektrochemische impulsen in de hersenen aanwezig, zoals gebleken is uit vele onderzoeken), dan lijkt er op fundamenteel niveau iets te ontbreken aan het materialistisch georiënteerde wereldbeeld. Ook het bovengenoemde verschijnsel van synchroniciteit kan met het heersende wereldbeeld niet bevredigend worden verklaard. In feite is het zo dat er steeds meer van deze zogenaamde anomalieën ontdekt worden.

Anomalieën zijn waarnemingen waarvoor de heersende vorm van wetenschap geen verklaringen heeft. Eerst worden deze verschijnselen ontkend. Men ziet ze eenvoudig niet vanwege het psychologische mechanisme van cognitieve dissonantie. Dit is een duur woord voor het simpele gegeven dat mensen de neiging hebben om dat wat niet in hun wereldbeeld past, gewoon te vergeten en te doen alsof het niet bestaat. Zoals Simon en Garfunkel zingen: ‘…a man hears what he wants to hear, and disregards the rest’- ‘Een mens hoort wat hij wenst te horen, en schenkt geen aandacht aan het overige’. Wanneer dit niet langer mogelijk is, tracht men de onverklaarbare verschijnselen in te passen in het gangbare wereldbeeld, waarbij deze doorgaans geen recht worden gedaan. Vroeger was het zo dat een persoon die een anomalie te berde bracht, belachelijk werd gemaakt of tot ketter werd verklaard. Heel wat wijze mannen en vrouwen zijn zo op de brandstapel terecht gekomen. In naam van God of Allah zijn er zo miljoenen mensen geliquideerd, zoals dat tegenwoordig zo mooi heet. Zou het niet langzamerhand tijd worden dat er een wetenschap komt die kan aantonen dat er met God en Allah precies hetzelfde bedoeld wordt? Ja, dat is waar ook, de grootste anomalie voor het huidige wetenschappelijke wereldbeeld is wel het feit dat er enkele miljarden mensen zijn, voor wie het begrip God, of Allah, of Shiva, of Edonai, of Jahweh, of Tao naar een bepaald niveau van de werkelijkheid schijnt te verwijzen. Moeten we niet van onze wetenschappers verwachten, ja zelfs eisen, dat ze op de proppen komen met een rationele en bevredigende verklaring van wat er met deze woordjes bedoeld wordt? Elk kind ziet toch in dat er slechts één God kan zijn, hoe je die ook verder noemen wilt. Waarom zien de belijders van de verschillende religies dat niet in? En waarom zien de geleerde wetenschappers dat niet in? Het antwoord op deze vraag is dat men een bepaald paradigma hanteert waarin geen plaats is voor datgene wat volkomen abstract is. Ik hou van het woord paradigma. Het is zó veelomvattend en zó veelzeggend. Het staat voor het denkraam waarbinnen men tracht oplossingen te vinden voor bestaande vraagstukken en praktische problemen. In de ruimste zin van het woord staat het voor het wereldbeeld dat men bewust, dan wel onbewust, aanhangt. Als je tijdens je formatieve jaren alsmaar gehoord hebt dat het leven een strijd is, dan vindt je het niet meer dan logisch dat er op verschillende delen van de wereld de mensen proberen elkaar af te slachten. Je kunt er zeker van zijn dat de mensen die in zo’n strijd verwikkeld zijn, inclusief zij die het vanuit hun kantoren en raadskamers aansturen, deze levensfilosofie aanhangen. Deze mensen komen überhaupt niet op het idee dat het leven niet per sé een strijd hoeft te zijn. Of zó ze toch op het idee komen, wuiven ze dit weg als zijnde een domme naïviteit, een droom. Het paradigma waarin men leeft, bepaalt de soort en maat van de oogkleppen die men draagt. Hoe meer men ónbewust is van het wereldbeeld of paradigma dat men aanhangt, des te sterker wordt men er door beïnvloed; des te sterker wordt al het doen en laten erdoor gestuurd en bepaald. Dit soort mechanismen heeft men in de psychologie en in de psychiatrie aan het licht weten te brengen. Wederom is het de wijze wetenschapper Carl Gustav Jung die dit mechanisme bondig onder woorden wist te brengen: ‘Wat je niet onder ogen kunt zien, wordt je lot’. Willen we optimaal gebruik maken van de grote ‘gift van God aan de mens’ - onze ingeboren vrijheid - dan doen we er dus goed aan bewust te worden van het wereldbeeld dat we wellicht sinds onze kindertijd koesteren. We worden dan ook steeds meer bewust van de anomalieën die ons al die tijd omgeven hebben, maar die we hebben genegeerd, of hebben weggeredeneerd.

Is het niet opmerkelijk dat de moderne westerse wetenschap tal van alledaagse gegevenheden in het geheel niet weet te verhelderen, of weet te verklaren? Wat dacht je van het leven zelf? Is het leven wetenschappelijk te verklaren met de huidige stand van wetenschap? Neen. Al zet men duizend biologen samen met nog eens duizend chemici, en daarbij nog eens duizend natuurkundigen… ze zullen niet in staat blijken te zijn om ook maar één grassprietje te produceren, dat leeft! Nou is dat ook niet nodig, zoals u weet, want de Natuur brengt ze per miljoenen en miljarden iedere dag moeiteloos voort. Maar het principe is wel van belang om op te merken. Het leven begrijpen doet de doorsnee wetenschapper niet. Maar goed, misschien maak ik het de wetenschappers iets te moeilijk met dit voorbeeld. Laten we het nóg dichter bij huis houden.

Neem nou ons eigen bewustzijn. Of het bewustzijn van een hond of kat, of van een mier of een bacterie. We zijn er allemaal over eens dat al deze wezens over een bepaalde mate van bewustzijn beschikken. Maar kan de huidige wetenschap het verschijnsel bewustzijn, de bron van ons denken, voelen en willen, begrijpen en verklaren? Neen. Ons eigen bewustzijn blijkt een joekel van een anomalie te zijn voor het heersende paradigma! Een ander voorbeeld. Wat bedoelen ze in kerken, tempel en moskeeën eigenlijk als ze het over ‘God’, ‘Shiva’ of ‘Allah’ hebben. Helaas… geen enkele reguliere wetenschap kan hier een zodanig licht over laten schijnen dat deze eenvoudige, legitieme, zo niet belangrijke en brandende vraag duidelijk en bevredigend verklaard wordt. Misschien bent u een van de velen die zijn gaan geloven dat dit soort vragen nu eenmaal niet te beantwoorden zijn… Ziet u nu wat ik bedoel met paradigma? In het komende essay over vrije wil en voorbestemming hoop ik u te laten zien en beleven dat dit soort vragen wel degelijk bevredigend en rationeel te beantwoorden zijn! Het enige dat hiervoor nodig is, is een verruiming van het denkraam waarbinnen we ons bewegen. Een verruiming van het wereldbeeld is nodig om dit soort essentiële vragen te beantwoorden.

Dit boekje maakt u vertrouwd met een nieuw paradigma, een nieuw wereldbeeld, waarin deze wereldwijd gestelde vragen moeiteloos door uzelf te beantwoorden zijn. Het is allemaal maar een kwestie van inzicht. In dit ‘nieuwe’ paradigma, dat overigens zo oud is als de mensheid zelf, gaan we uit van wat nu juist de grote witte vlek is op de landkaart van de reguliere wetenschappen. Wat is de grootste witte vlek in het huidige wereldbeeld? Bewustzijn. De oeroude wijsheid, die weer aan het licht komt in dit ‘nieuwe’ wereldbeeld, gaat ervan uit dat er maar één bewustzijn bestaat in het hele heelal. Wiens bewustzijn is dat? Ons bewustzijn. Ons aller gemeenschappelijke bewustzijn, het bewustzijn van u en mij. Het is het bewustzijn van Bush en van Bin Laden. Het is het bewustzijn van de chinezen en het bewustzijn van de Russen. Het is het bewustzijn van de Tibetanen en van de Italianen. Kortom, alle mensen delen in hetzelfde bewustzijn, gewoon omdat bewustzijn hun gemeenschappelijke essentie is! Weer zo’n woord waar de moderne wetenschap geen raad mee weet: Essentie. Heeft dat niet te maken met het Zijn? Jazeker, het heeft alles te maken met het simpelste feit van het leven, namelijk dat wij allen bestaan. Het zijn is onze meest intieme innerlijke en tegelijkertijd ook meest objectieve levenservaring.

Het mooie van het zijn, volgens het oeroude paradigma van de mensheid, is dat het zijn zich bewust is van zichzelf. Daarom noemden onze wijze voorvaderen het: Bewust zijn. Volgens de oeroude wetenschap van bewustzijn, zijn wij allen de uitdrukking of manifestatie van bewustzijn. In deze optiek zijn we niet op de eerste plaats een lichaam of zelfs niet een denkende of voelende geest, maar zijn we primair bewustzijn. We zijn bewustzijn en we hebben een geest-lichaam systeem, waardoor we ons zelf kunnen uitdrukken en waardoor we ervaringen van het manifeste, objectieve bestaan kunnen opdoen. Kunt u me volgen? Komt dit perspectief u bekend voor? Doet het een belletje in u rinkelen? Voelt u diep in uw ziel een soort resonantie met deze zienswijze? Waarschijnlijk wel, anders had u dit boek niet ter hand genomen en het zo aandachtig gelezen. Zo niet, zie het dan simpelweg als een nieuw soort wetenschappelijke hypothese, die u voor uzelf nader zou kunnen onderzoeken. Succes gegarandeerd. Het is een krachtig en helder gezichtspunt van waaruit plotseling heel veel duidelijk kan worden. Zo kunt u meteen begrijpen wat er met de mooie woordjes God, Allah en Shiva etc. bedoeld wordt. Inderdaad… gewoon bewustzijn! Niet dat de hoogwaardigheidsbekleders van de verschillende religies zich hiervan bewustzijn, jammer genoeg niet. Anders zou het niet zo treurig gesteld zijn in de wereld. Religie is al duizenden jaren lang meer een splijtzwam dan een tezamenbrenger geweest. Dat komt omdat ook de doorsnee ‘religieuze’ mensen geen inzicht hadden in de essentie van hun eigen religie. Daarom konden ze ook niet deze essentie herkennen in alle andere religies. Maar u kunt dat nu wel. Proficiat, niet alleen voor uzelf is dat uiterst voordelig en heelmakend, ook voor de mensheid als geheel is dat helend en harmoniserend. U bevindt zich nu op het niveau van begrip waarop de grondleggers van de vele religies zich bevonden toen ze hun prachtige inzichten formuleerden. Hun hele bedoeling was om hun medemensen bewust te maken van dit ene essentiële punt! Wij zijn allen de manifestatie van één en hetzelfde alomtegenwoordige bewuste zijn. We zijn allen de uitdrukking van kosmisch bewustzijn. In wezen zijn wij allen een. De grondleggers van de verschillende religies wezen hun medemens er verder op, dat niet alleen wij ménsen de uitdrukking zijn van dat ene levende bewustzijn, maar dat álles en iederéén er de uitdrukking van is! Wij mensen zijn in zoverre bijzonder manifestaties van het alomtegenwoordige bewustzijn, dat we in staat zijn om onze essentie bewust te ervaren en te begrijpen! Wij mensen hebben immers het vermogen om bewust te zijn van ons eigen bewustzijn! In wezen zijn wij, zoals de grondleggers van de verschillende religies allemaal ervaren en begrepen hebben, één met het kosmische bewustzijn of intelligentie die aan het ordelijke functioneren van de hele kosmos ten grondslag ligt. Dit is de essentie van alle religies. Laten de heren fysici maar eens beginnen deze inzichten aan een diepgaand en serieus onderzoek te onderwerpen.

Dan zal er een tweede Copernicaanse revolutie in het bewustzijn van de mensheid optreden. En déze omwenteling zal nog veel meer verstrekkende gevolgen hebben dan het inzicht in het feit dat de aarde om de Zon draait en niet andersom! Deze omwenteling voorziet in een nog grotere stap in de richting van het inzien van de ware aard van het leven. De Copernicaanse revolutie was al een paradigmaverandering van jewelste. Het bewustzijn van de mensheid is er letterlijk veel kosmischer door geworden. Het wereldbeeld is er veel adequater door geworden. De paradigmaverandering, die door het inzicht in de essentiële eenheid van alle mensen, dieren en dingen zal plaatsvinden is eveneens een stap in de richting van een adequater wereldbeeld. Ja, je zou eigenlijk moeten zeggen dat het wereldbeeld er veel wetenschappelijker door wordt. Het materialistische paradigma, dat sowieso al barsten en scheuren begint te vertonen als gevolg van de ontdekkingen in de moderne kwantumnatuurkunde, zal dan worden vervangen door een op bewustzijn gebaseerd paradigma. Bewustzijn is immers het gemeenschappelijke element in alle takken van wetenschap! Alle wetenschappen zijn immers gestructureerd en opgebouwd in bewustzijn. Zonder bewustzijn valt er niets te weten. Pas zodra bewustzijn levendig of wakker wordt, kunnen wij kennis en ervaring opdoen. De hoofdkwaliteiten van bewustzijn zijn intelligentie en creativiteit. Alle takken van kennis zijn een uiting van intelligentie en van creativiteit! Maar wacht eens even, zijn ook niet alle religies een uiting van intelligentie en van creativiteit? Oorspronkelijk gezien wel. De grondleggers wilden ook helemaal geen geloof aan de man brengen, ze hadden een zeer creatief en intelligent inzicht in de essentiële eenheid van alle mensen, en in de essentiële eenheid van alle dingen. Zij zagen in dat wij allen in wezen één zijn met dat wat het goddelijke genoemd kan worden. Zij waren dus niet zozeer gelovige als wel wetende mensen. Mijn ervaring is dat dit punt gewoonlijk over het hoofd wordt gezien. Jezus bijvoorbeeld zei niet: Ik gelóóf dat God de Vader en ik één zijn… Hij wist het zeker! Maar dan had hij ook wel een intelligenter en creatiever godsbeeld dan zijn volgelingen tot op de dag van heden. En blijkbaar had hij een veel intelligenter en creatiever zelfbeeld dan de gemiddelde mens heeft! Bovendien was hij zo intelligent en creatief dat hij inzag dat beide één en hetzelfde zijn! Kortom, net zoals alle andere mystici van oost en west, had hij een verruimd bewustzijn. Met een mooi woord zou je kunnen zeggen dat deze mensen een kosmisch bewustzijn hadden. Zij hadden zichzelf geïdentificeerd met de essentie van alles en iedereen. Zij wisten zich één met de Kosmische Creatieve Intelligentie waarvan alles en iedereen, inclusief dus zij zelf, de manifestatie of uitdrukking waren.

Wanneer we in dit licht, in dit bewustzijns paradigma, hun leer bestuderen, zullen we zien dat ze in wezen allemaal naar hetzelfde verwijzen. Dan zien we ook in dat hun leer in feite heel wetenschappelijk is, met dien verstande dat ze gebruik maken van een kosmisch paradigma, waarin het bewustzijn niet langer een blinde vlek is, maar juist het stralende middelpunt waarom alles draait, letterlijk en figuurlijk! In het licht van het bewustzijnsparadigma is er in het geheel dus geen sprake van een scheiding tussen religie en wetenschap. Beide vinden eindelijk de lang gezochte bodem om op te staan. En tot overmaat van vreugde ontdekken zij beide, dat ze zich op dezelfde grond bevinden! Er is natuurlijk ook maar één grond te vinden voor alle takken van wetenschap, voor alle takken van religie en voor alle takken van filosofie en kunst! Al deze takken van kennis en ervaring zijn immers verschillende takken van één boom. Zij zijn de verschillende uitdrukking van een en dezelfde creatieve intelligentie; verschillende uitdrukking van een en hetzelfde bewustzijn. Wetenschap blijkt zo bezien niets anders te zijn, dan een poging van het kosmische bewuste Zijn om zichzelf te begrijpen op het niveau van ons menselijke verstand. Religie blijkt zo bezien niets anders te zijn, dan een poging van het kosmische bewuste Zijn om zichzelf te ervaren op het niveau van het menselijke hart. We hebben van Moeder natuur niet voor niets een hart én een verstand gekregen. Beide moeten gevoed en bevredigd worden, willen we ons goed en gelukkig voelen en weten. Diegenen onder u, die vertrouwd zijn met de vedische wijsheid van het oude India, zullen hierin de traditionele indeling van Gyana en Bhakti herkennen. Gyana staat voor zelfrealisatie c.q. Godrealisatie door middel van het verstand. Bhakti staat voor zelfrealisatie c.q. Godrealisatie door middel van het hart. De een kan niet zonder de ander! Kennis moet altijd hand in hand gaan met ervaring, willen we geïntegreerde mensen blijven of worden. Te denken dat deze twee wegen niet wezenlijk identiek zijn, is de uiting van onwetendheid; een gebrek aan adequate kennis en ervaring van het leven als geheel. Door het bewustzijnsparadigma te omarmen wordt een wetenschapper spiritueel, en een religieus persoon wetenschappelijk! Zij worden respectievelijk de beoefenaar van een spiritueel geïnspireerde wetenschap en de belijder van een wetenschappelijk gefundeerde religie. Denk niet dat dit een utopie is. De ontwikkeling naar deze integratie is al minstens dertig jaar onderweg. Deze uitkomst is onvermijdelijk en daardoor voorbestemd! Door meer gebruik te maken van onze ingeboren vrijheid, zijn alle wetenschappers voorbestemd om een kosmisch, dat wil zeggen spiritueel, inzicht te verwerven in de aard van (hun eigen) bewustzijn en in de aard van de manifeste werkelijkheid. Zo ook zijn alle spiritueel ingestelde mensen voorbestemd om een heldere, rationele, logische en wetenschappelijke verklaring te vinden voor de spirituele inspiratie, de subjectieve gelukzaligheid, die men ervaart.

Deze verandering van paradigma, deze verruiming van het wereldbeeld dat de mensheid erop nahoudt, is een onvermijdelijk proces, en vanuit een kosmisch perspectief gezien voltrekt het zich dus volautomatisch. Niettemin wordt het collectieve bewustzijn gevormd door de som van alle ‘bewustzijn eenheden’ in de wereld. Een verandering in het collectieve bewustzijn vindt plaats alleen en uitsluitend doordat er zich een transformatie voltrekt in de individuele mensen. U en ik dus, samen met onze medemensen! Deze shift van een (bewust of onbewust) gehanteerd materialistisch wereldbeeld, naar een op bewustzijn gebaseerd wereldbeeld, zal zich dus in ieder van ons persoonlijk moeten voltrekken. Zoiets duurt natuurlijk een poosje. De snelheid waarmee dit collectieve proces zich voltrekt, wordt bepaald door de snelheid waarmee het zich in de individuele mensen voltrekt. Maar als u dit boekje interessant vindt, is dat al een teken van het feit dat het bewustzijnsparadigma op de horizon van het wereldbewustzijn aan het dagen is. U bent gewoon net als ik een pionier van het allesomvattende paradigma, waar de mensheid al die duizenden jaren naar gezocht heeft. Door het met uw verstand te begrijpen, en het met uw hart te omarmen, brengt u niet alleen een harmonisering in het wereldgebeuren teweeg, maar zult u ook merken dat uw eigen leven als bij toverslag aan kwaliteit wint! In het nieuwe wereldbeeld kunt u geleidelijk aan alle anomalieën leren te integreren. Het wordt u duidelijk wat de spirituele meesters bedoeld hebben, toen ze ieder in hun eigen jargon spraken over God, Allah, Jahweh, Adonai, Shiva, Vishnu, Brahman, Atman, Tao, Oneindigheid, Absoluutheid, Eeuwigheid, het eeuwige Nu, de Stilte die alle dynamiek voortbrengt, de allesomvattende Leegte, de Kosmische Creatieve Intelligentie, etc. Dit inzicht in de essentiële eenheid van al deze spirituele begrippen is op zich al een doorbraak in het collectieve bewustzijn van de mensheid. Nog nooit in het verleden heeft dit op grote schaal plaatsgevonden. De anomalie van bewustzijn blijkt de oplossing te bevatten voor alle andere anomalieën! Plotseling bent u in het bezit van een denkraam, waarin alle tot nu toe onverklaarbare verschijnselen verklaarbaar worden. Neem bij voorbeeld het verschijnsel reïncarnatie. Vanaf de maori’s van Nieuw Zeeland tot aan de eskimo’s van noord Amerika, hebben alle volkeren dit verschijnsel onderkend, geaccepteerd, en ook deels goed begrepen. Alleen de drie ‘woestijn religies’, het Judaïsme, het Christendom en de Islam, proberen dit krampachtig buiten de deur te houden. De tijd voor deze van boven af opgelegde ontkenning van wat elke intelligente moeder en vader met eigen ogen aanschouwt, is ten einde gekomen. Een andere anomalie vormt natuurlijk elke vorm van telepathie of helderziendheid. In het materialisme is dat gewoon onmogelijk. Volgens deze officiële theorie zijn er geen andere zintuigen dan de vijf die deel uitmaken van ons fysieke lichaam. Dus de reguliere wetenschap, inclusief de zogenaamde parapsychologie kan dit soort vermogens niet verklaren. U wel.

In deze uiteenzetting over het bewustzijns paradigma - het paradigma van het derde millennium – heeft u het nodige gereedschap in handen gekregen, waarmee u in staat zult zijn om de oplossing te vinden voor de koning van alle anomalieën: De eeuwige paradox van vrijheid en voorbestemming. Willen we in staat zijn om dit grote raadsel - samen met de andere raadsels vaarvoor de werkelijkheid ons stelt - op te lossen in onze bewuste geest, dan hebben we een verruimd denkkader nodig. Niet zo maar een béétje verruimd, nee: We hebben een kosmisch denkkader nodig teneinde dit allesomvattende raadsel te kunnen oplossen. We hebben een waarlijk overkoepelende theorie van de werkelijkheid nodig, een die inderdaad alomvattend is, en die als gemeenschappelijk referentiekader kan dienen voor alle takken van wetenschap, religie, filosofie en kunst! Deze uiteindelijke theorie van de werkelijkheid vinden we in het hier kort geschetste bewustzijnsparadigma. Zonder een bekendheid met het bewustzijnsparadigma zouden we niet in staat zijn om het allesomvattende raadsel van vrije wil en voorbestemming op te lossen. Vergis je niet; niet veel mensen op deze aarde zijn erin geslaagd dit probleem op een afdoende, complete en bevredigende wijze voor zichzelf en voor anderen op te lossen. Het is immers werkelijk een allesomvattende paradox. Daarom kan het alleen maar worden opgelost door een allesomvattend denkkader! Willen we dit eeuwige raadsel kunnen oplossen, moet onze geest in staat zijn te functioneren op het niveau van (ons) bewustzijn als zodanig. Vroeger noemde men dit niveau ook wel het niveau van de ziel, hetgeen te onderscheiden is van het niveau van de geest. De geest kan alleen maar denken. De ziel heeft het vermogen om de waarheid te kennen. De ziel weet. Alleen op het niveau van de ziel - het niveau van zuiver bewustzijn - kunnen we de schijnbaar recht tegenover elkaar staande concepten van vrijheid en voorbepaaldheid met elkaar verzoenen! Op het niveau van de ziel zien we spontaan in dat vrijheid en voorbestemming de twee kanten zijn van dezelfde medaille. Wat is dat voor een medaille is dat? De medaille die Leven heet.

Ik hoop deze inleiding u geïnspireerd heeft, en dat u nu zit te pópelen om de paradox van vrijheid en voorbestemming bij de horens te vatten. Ik hou u niet langer in de spanning. Laten we een punt zetten achter deze inleiding, en laten we samen proberen om de diepste geheime code die het leven voor ons in petto heeft, te kraken! En dat alles onder het motto dat een bekend genie uit ons buurland zo mooi heeft verwoord: